ne acı

herkesin zehri koynunda!
çığlıklar büyütüyorsunuz...
yalnızlık oyunları oynarken
ne acı...

neslihan öncel

yara I

.





“yaralarımız eskiydi.
izleri tanıdık...”



yara I



yağmurlar yağıyor şehrin ağrıyan yerlerine
mor bulutlu geceler göç ediyor
yastığımın altında sana sakladığım son uyku
rüzgar panceremin önünde
sardunyalar yaprak döküyor
bir mum daha yaktım karanlığa
fitili tükenmekte
zaman bitiyor...






neslihan öncel/ yara
eylül 9/2009





.