18 Mart 2009 Çarşamba

kafes

.



"oysa herşey senin elindeydi!!!"






ben badem ağacının gölgesinde büyüyordum
badem ağacı ellerimde..
durdum!
... ve ardıma baktım güneş batarken.
durmayı bir türlü beceremeyen zamanın
koynunda sevişiyordu gecelerim.


hasta bir mevsimin
ağrıyan günlerini
yuvarlıyorduk yokuş aşağıya
boşluğun dayanılmaz acısı
dile vuruyordu
biz sızlayan cümleler kuruyorduk.







neslihan öncel / kafes

mart 2009





..

3 yorum:

zeynep dedi ki...

dili geçmiş zamanın
diline küsmüş duyguları...

çok güzel nesli cimm sevgiler

musadurkal dedi ki...

kendi cehennemimizin tam ortasında
içimizde bir umut yeşersin diye
yağarken körpe kalmış bir iklimin yağmurları
saç diblerinde bitiyor derin bir sancıyla ayrık otları..

rexmont dedi ki...

Kafes şiiri bir muhteşem!