makas...

...

"iki kapılı evin çocuğu.
gölgesi üşüyen.
rüzgara aldanır mı saçların?
bir yalan ertesi durulur mu tüm sular?"

daha fazla susabilmeyi isterdim.
sessiz adımlarımı düşürebilmeyi kaldırımlardan.
ucu paslı bir makasın artık kesemeyen aciziyetiyle tükeniyor sözlerim. yavaş yavaş...
boğazımdaki yumru mu, yoksa ellerimde biriken kelimeler mi yoruyor beni böyle?




-söyle onlara!
incir dallarından yapılsın evim.
başımın ucunda bir mum yansın sabaha kadar...






neslihan öncel / oda
13 mayıs 2009




.

duvar notları/mayıs

bir türlü söylemeyi beceremediğimiz şarkılar gibi,

ezberi bozuk bir çocuğun avuç içlerinde kalbimiz..

ve ben, sandığımdan çıkardığım iğne oynalı bir mendilin ucundan bakıyorum dünyaya.

gülümsüyorum...)))

neslihan öncel / duvar notları
9 mayıs 2009


.

çember

.







bazen yazmak konuşmaktan daha kolay geliyor. yalnızlıklarımızı sorguluyoruz, bütün dünlerin derin suçluluk duygusuyla... endişeli bir kalp atışı. bir yudum suda boğulan düş. ciğerleri zorlayan derin nefes. sokaklarda, caddelerde ya da rüzgarlı bir uçurumun kıyısında dolaşıyor zavallı bedenlerimiz. savruluyoruz! hayatın kıyısında duran tüm gölgeler gibi üşüyoruz.
gece oldu.
biz, çemberin dışında kaldık.





neslihan öncel / sayıklamalar

mart 2009



..

duvar notları

.




ağzında yuvarlanan söz çarpınca dişlerine, küskün bir kadın gibi zorlar nefesini. dilin suya değse, su gelir mi dile? ağzının karalık kuytularında gizlediğin söyleyemediklerini anlatır mı? insan kendine sessiz sadece. kendinin celladı. hiç bir su temizlemez seni. arındırmaz artık hiç bir ten, başka bir kentte unuttuğun ruhunu. daha kısa ve daha yavaş adımlarsın caddeleri. karton kutuların köşesine biriken toz kadar sahipsiz anıların, bir soluk bekler. ince bir rüzgarda savrulup gitmek, karışmak hayata ...







neslihan öncel / duvar notları

bahar 2009





.

duvar notları

..



"yarım ağızla söylenen bir sözün pişmanlığıyla başladı herşey.."





kendime kuşkulu geceler yaratıyorum.. hüzünlü uykular. sahiplerine geri verilmek üzere sakladığım cümleleri yatağımın üzerine seriyorum. yağmur yağıyor üşüyen sokaklara. zaman öyle gelişi güzel siliyorki kendini, asıl silinmesi gerekenleri hep bize bırakıyor. buğulanmış camın karşısına geçip, işaret parmağımla bir kaç harf çiziyorum. içimden avaz avaz bağırmak geliyor... ben, sadece unutmak istiyorum!!! gittiğim şehirleri, yürüdüğüm yolları, merdivenleri, apartman boşluklarını, başımı koyduğum yastıkları, uyuduğum yatakları... ezberlediğim şiirleri, dinlediğim şarkıları, okuduğum kitapları, insan seslerini, martıları ve sevdiğim tüm adamları.. bir nehir olmak, kıvrılıp yatağımda akmak denizlere.. kaybolmak istiyorum...







neslihan öncel / duvar notları
kış 2009

..

ve zaman geçmiyor buralarda...

..

"sahipsiz gölgeler gibi,
savruk ve şuursuz yürüyoruz.
ardımızda güneşi ve umudu bırakarak.."






çok düşündüm. geceyi sabaha emanet ederken gözlerim, ürkek bir kuş gibi camın önünde izledim hayatı. insanlar bir yaprağın rüzgara karşı duramayan yüzü gibiydi. çok düşündüm savrulmayı, savurmak değildi niyetim. öyle gelişi güzel dağıtmak istemedim sözlerimi. zordu akıntıya karşı direnmek ve yanından geçip giden sesleri öylece izlemek... şimdi eski bir kitabın son kelimesi gibi gibi kokuyor ellerim.içime sen diye dumanı çekiyorum derin derin. ve zaman geçmiyor buralarda...








neslihan öncel / duvar notları
kış 2009




..

duvar notları

..








n.......

sildim adımı.. yok bir adım. ne adım ne ayak izim.yok.

O KADIN
















..